Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

Ja, ik had een voorkeur

Met een klein beetje spanning liepen we afgelopen donderdag naar het ziekenhuis voor de twintigwekenecho. Dat de baby nog leefde was voor ons geen onzekerheid. Elke avond, als ik in bed lig en nog even wat lig te lezen, is er volop leven aanwezig in mijn buik. Maar die dag zouden we te horen krijgen of de baby ook gezond is en alles aanwezig is, voor zover je dat kunt zien natuurlijk. Én, we zouden te weten komen of wij een dochtertje of nog een zoontje verwachten in februari. Dit hebben wij op het allerlaatste moment besloten. We wilden liever toch niet wachten tot de bevalling. De nieuwsgierigheid won het van de verrassing.

 

En ja, ik had een lichte voorkeur

Richard ook overigens. En de oma’s ook. En een vriendin van mij ook. Richard wilde graag nog een zoon. Ik, de oma’s en mijn vriendin hadden een lichte voorkeur voor een meisje. Gewoon, omdat we al een zoontje hebben en het mij ontzettend leuk leek om een dochtertje te hebben en haar als een echt meisje te kleden met haarbandjes, tuturokjes en schattige maillots (nee, geen genderneutrale kleding voor mij zolang ze klein en ik nog mag bepalen wat ze dragen. Wat ze later doen mogen ze he-le-maal zelf weten. Tot die tijd bepaal ik). Daarnaast hebben Richard en ik besloten om het bij twee kindjes te houden (knoopje erin dan maar, Ries?). Als dit babytje in mijn buik een jongetje is, zal ik dus nooit een dochter krijgen, en ja, dat vond ik stiekem een beetje pijnlijk gedachte.

Eenmaal bij de verloskundige kregen we baby weer eens te zien. Plotseling zei de verloskundige dat baby ‘een speelkameraadje’ had. En ik zag vaag iets van beentjes met ‘iets’ ertussen.

 

Oh, god..

Dat was mijn allereerste reactie. Oh god. Ik ben niet gelovig maar dit kwam eruit voor ik er erg in had. En meteen kwamen ook de tranen. En wat voelde ik me slecht. Een slechte moeder. Ik wilde niets liever dan nog een gezond kindje en wat deed ik? Huilen omdat ik een jongen draag. Shame on me. Eerlijk is eerlijk, ik heb me er echt heel even overheen moeten zetten vanwege het feit dat ik nooit een meisje, een dochter zal krijgen. En dát is het. Het is niet dat ik niet blij met mijn tweede zoon. Ik zou babyzoon in mijn buik niet willen ruilen voor een meisje. Hij is van mij, van ons, en nu al een ontzettend belangrijk onderdeel van ons gezin. Feit is vooral dat ik enigszins verdrietig ben dat ik nooit een meisje zal krijgen. Dát is het.

 

Ondertussen

Ik heb uit protest een meisjestrui gekocht voor Owen. De trui is grijs met zwarte uiltjes. * En verder voel ik me hartstikke blij en goed. Ik draag verdorie een gezond jongetje voor zover ze kunnen zien, die lekker actief is en waar wij allemaal naar uitkijken. Niet iedereen heeft dit geluk, dat besef ik me maar al te goed. Ik heb straks het voorrecht om een gezin te zijn met drie mannen. Maar soms denk ik: help!

 

Ja, ik had een voorkeur

Hád ja. Een voorkeur kan niet meer, want het is zoals het is. Een jongen. En dit kleine jongetje zou ik voor geen goud willen ruilen voor een meisje.

Ik, wij zien je in februari, lief zoontje, broertje, kleinzoon, neefje, achterkleinzoon, vriendje ♡

 

 

 

 

 

* Geintje, ik heb de trui niet gekocht omdat ik een meisje wilde. De trui heb ik twee dagen voor de echo al gekocht. Dus ik wist nog helemaal niets. Ik vond en vind de trui gewoon leuk voor Owen.

 

 

 

 

8 Responses
  • Sheila
    oktober 21, 2017

    Mooi geschreven en er is helemaal niets mis met een voorkeur. Ik herken het heel erg. Ik wilde ook graag een meisje. Toen ik zwanger bleek van een jongen, heb ik ook een traan gelaten en moest ik het even laten bezinken. Zou ik mijn zoontje willen om ruilen voor een meisje? Never nooit niet! Natuurlijk niet. Maar ik heb zelf gewoon geen moeder dochter band gekend, dus het leek me gewoon zo mooi om dat te ervaren. Daarom had ik een lichte voorkeur. Zoals je weet kwam daarna alsnog een dochtertje. En dat vond ik zo bijzonder! Toen had ik echter geen voorkeur meer. Ik vind een zoontje ook zo geweldig, dat het me helemaal niet meer uit maakte. Maar bij de eerste keer, moest ik ook even slikken.

    Dus ik begrijp je reactie. Maar maak je niet druk. Alsof je minder van dit kindje houdt? Natuurlijk niet. Het wordt echter een probleem als je dusdanig een voorkeur hebt, dat je ook minder om je zoontje gaat geven. Daar schreef ik ooit een blog over, n.a.v. een kennis. Die baalde echt dat ze voor de 2e keer zwanger was van een jongen, omdat ze echt persé een meisje wilde. En dat liet ze iedereen weten ook. Ze wilde ook niet omgaan met andere vriendinnen die wel dochters hadden, want daar was ze jaloers op. En ze gaf ook haar zoontje minder aandacht, omdat ze gewoon niets had met auto’s. Dan is het dus een heel ander verhaal.
    Sheila onlangs geplaatst…#METOOMy Profile

    • Michelle
      oktober 21, 2017

      Toch wel fijn dat het herkenbaar is. Je voelt je dan zo rot even, en schuldig. Gelukkig is dat over! Ik heb wel met mijn broertje afgesproken dat als hij ooit aan kinderen ‘gaat beginnen’ hij een dochtertje moet krijgen 😉 Onzin natuurlijk, maar ik kan er al grapjes over maken dus ik kan wel zeggen dat ik er overheen ben hoor. Ben dan ook absoluut niet bang dat ik er niet van zal houden. Ik ben knettergek op mijn zoontje en mijn andere zoontje zal het ook aan niets ontbreken en zal ik net zo veel liefde kunnen geven. Doe ik nu al. Wel heel erg voor de kennis wat je schrijft. Dat is wel even andere koek.. Ik vraag me alleen wel of hoe het nu met haar gaat, of ze nog steeds minder aandacht geeft aan haar zoontje en jaloers is op vriendinnen die wel een meisje hebben gekregen..

  • Roelina
    oktober 20, 2017

    haha, dat van die trui. 🙂 Een voorkeur hebben is niks slechts aan. Het is niet dat je minder van je kindje houd. Ik had ook een voorkeur,heb ik me nooit schuldig over gevoeld. Ik kan overiegsn vertellen, twee jongens is geweldig! Ik ben zo blij met die twee duivels in huis. Het leven met zoveel mannen om je heen is echt leuk. Soms komen ze van een andere planeet, echt. Zo fysiek zijn boys. Maar zo heerlijk niet complex!
    Roelina onlangs geplaatst…With love for the prints #7: kindermode voor kleine rebels, AW17/18 collectie van Sproet en SproutMy Profile

    • Michelle
      oktober 21, 2017

      Haha,je reactie doet me lachen! Een ander planeet; we gaan het meemaken! Mijn schoonmoeder heeft overigens ook twee jongen gekregen en vertelde ook dat twee jongen wel echt heel leuk is. Dus kom maar op 😉

  • Ingrid
    oktober 20, 2017

    Prachtig geschreven!! En zooooo mooi waar…..Verheug me op dit 2e stuiterkleinzoontje, dit ventje is zo welkom!!💙💙💙

    • Michelle
      oktober 20, 2017

      Dankjewel mam ☺️ En gelukkig! Nog heel even geduld 😉

  • Maaike
    oktober 18, 2017

    Je beschrijft het mooi en open. Eigenlijk gaat een voorkeur vooral over het ‘idee’ of het ‘beeld’ wat je ergens bij hebt. Je had gewoon het beeld voor je van het krijgen van een dochter. Maar ik denk dat het diep van binnen ook gewoon om het verlangen naar je kindje gaat. Wat het ook is, het is van jou. En daar hou je van.
    Maaike onlangs geplaatst…3 x waarom ik een UV filter op mijn camera gebruikMy Profile

    • Michelle
      oktober 19, 2017

      Wat lief! Precies zoals jij het omschrijft klopt wel. En sowieso ga ik ervan houden. Doe ik nu al 😉

What do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge