Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

Afgunst

Een keer kan ik mij herinneren dat ik jaloers was. Stikjaloers. Ik gunde hetgeen wat die persoon had niet. Ik gunde het mezelf des te meer. Die tijd heb ik heel wat gejankt. Eerlijk, ik ben sowieso een jankerd, dus heel bijzonder is dat niet. Maar janken vanwege – eigenlijk gewoon – afgunst had ik nog niet eerder gedaan.

Op wie ik jaloers was doet er niet toe, dat is even net iets te persoonlijks. Wel doet het ertoe wat afgunst met je doet. Als je iemand niet mag en je gunt het diegene niet wat hij of zij wel toekrijgt, dat is verstikkend. Je wordt er geen mooier persoon van (nu spreek ik voor mezelf). Ik voelde me echt ellendig. Aan de andere kant; het is een gevoel, een emotie en die kan je eenmaal niet zomaar altijd op een voor jouw gewenst tijdstip uitschakelen.

Dat ik het diegene niet gunde is best pijnlijk. Er zit een heel verhaal achter waar ik een boek over zou kunnen schrijven. Er is zoveel gebeurd en wij hebben zoveel meegemaakt met die persoon. Dus niet ik alleen, meerdere hebben er mee te kampen gehad, maar dat je gunfactor verdwijnt voor die persoon is eigenlijk best erg. Bovenal omdat ik zo helemaal niet ben. Ik gun heel de wereld alles, dacht ik, maar blijkbaar heeft hij/zij mijn ‘grens overschreden’ en gun ik niet iedereen zomaar alles. In dit geval dus die persoon.

Gelukkig kan ik nu zeggen dat het allemaal geen donder meer uitmaakt. Uiteindelijk heb ik wat ik zo graag wilde wat die persoon op dat moment had; een kind. Sterker nog, nummer twee is onderweg. Uiteindelijk is die afgunst nergens voor nodig geweest, maar dat is makkelijke praat achteraf natuurlijk.

Jaloezie – of zelfs afgunst in mijn geval – is een emotie wat je niet makkelijk van je af kunt zetten. Het moest toentertijd slijten door een aantal huilsessies en het daarna kunnen relativeren. Trots ben ik zeker niet op mijn afgunst, alleen kun je er op dat moment zo weinig mee. Op zo’n moment moet je er gewoon mee dealen. Punt.

Al met al is alles goed gekomen. Maar soms denk je wel eens aan bepaald moment in je leven en wil je het – of misschien spreek ik nu alleen voor mezelf – even ventileren. En dat is wat ik nu doe. Fijn dat dat kan.

8 Responses
  • Sheila
    januari 19, 2018

    Mooi dat je er op deze manier op terug kan kijken. Ik vind een groot verschil zitten tussen jaloezie of afgunst. Afgunst heb ik zelf nog nooit gehad. Jaloezie heus wel. Gelukkig heb ik dat niet snel, hoor. En vroeger had ik er meer ‘last’ van dan nu. Nu heb ik het eigenlijk niet meer. Misschien komt het ook met de jaren. Dat je inderdaad leert relativeren en je prioriteiten leert kennen. En dat zit hem zeker niet in energie steken in het jaloers zijn op anderen.
    Sheila onlangs geplaatst…Review: Het Nederlands Openluchtmuseum Winter EditieMy Profile

    • Michelle
      januari 21, 2018

      Afgunst is ook veel erger dan jaloezie. Ik ben blij dat het bij een keer is gebleven, ik was echt mezelf niet. En ik geloof ook dat naarmate je ouder wordt, je minder jaloezie bezit, gewoon omdat alles beter kan relativeren.

  • Kreanimo
    januari 13, 2018

    Heerlijk van je afschrijven op een blog, hรจ!

    Ik ben niet jaloers van aard, maar het gevoel ‘dat wil ik ook wel’ dat komt toch wel eens voorbij hoor!

    • Michelle
      januari 13, 2018

      Inderdaad heerlijk! En ik denk dat iedereen dat wel eens heeft. Lijkt mij heel menselijk althans ๐Ÿ™‚

  • Roelina
    januari 13, 2018

    Dat mag hoor. En ik herken dat gevoel wel. En is het echt afgunst? Ik weet het niet, vaak is het ook gewoon een gevoel van dat je het jezelf zo gegund had.
    Roelina onlangs geplaatst…Took a break… Roelove’s mamablog is weer in the air!My Profile

    • Michelle
      januari 13, 2018

      Ja precies. Maar omdat ik het de ander echt niet gunde toentertijd is het – dacht ik – wel afgunst. Het maakt ook niet zoveel meer uit, het is gebeurd ๐Ÿ˜‰

  • Irene
    januari 12, 2018

    Ik ben niet snel jaloers maar ik maak het toch ook soms eens mee hoor. Dan niet per se dat ik het die andere niet gun, maar gewoon dat ik het dan zelf ook zo graag wil. Meestal kan ik dat gevoel wel rap counteren want het is inderdaad geen fijne ervaring.
    Ben blij dat jij het ook achter je hebt kunnen laten. Achteraf lijkt het allemaal zo stom hรฉ.
    Irene onlangs geplaatst…Ik diende mijn ontslag in.My Profile

    • Michelle
      januari 13, 2018

      Nou inderdaad. Maar als je het de ander nog eens misgunt is dat wel triest eigenlijk. Gelukkig heb jij dat niet gehad ๐Ÿ™‚

What do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge