Sign up with your email address to be the first to know about new products, VIP offers, blog features & more.

Bewust kinderloos

Er wordt heel vaak vanuit gegaan dat iedereen een kind wil. Zéker als de persoon in kwestie een partner heeft (of beter; is getrouwd) en samenwoont, een baan heeft en minimaal twintigplus is. Dat alles bij elkaar is ‘klaar voor een baby’, wordt vaak gedacht. En hoewel dat in veel gevallen het geval is (zoals bij mij), geldt dat niet voor iedereen.

De welbekende ‘rammelende eierstokken’ voor wie die dat heeft mogen ervaren, geldt niet voor iedereen. Er zijn genoeg vrouwen (en mannen) die het niet weten of al definitief hebben besloten niet aan kinderen te beginnen om uiteenlopende redenen. Zo heeft een vriendin van mij ‘het’ gevoel niet en heeft weinig op met kinderen. Ze vindt andermans kinderen best leuk, maar moet er niet aan denken om er zelf een te hebben. Deze vriendin richt zich momenteel op haar carrière en geniet van haar vrijheid. Wel krijgt ze regelmatig de vraag of zij ooit kinderen wilt. Zij valt nu eenmaal onder ‘geschikt’ (twintigplus, vriend, samenwonend, goede baan..). En eerlijk, ik heb mij ook schuldig gemaakt aan deze vraag. Niet dat ik er vanuit ga dat zij kinderen wil, maar puur uit interesse. Nu weet ik inmiddels dat zij er niet voor open staat. Vroeger op de middelbare school gaf zij al aan geen kinderen te willen in de toekomst. Maar ja, je bent een puber en dan roep je wel vaker dingen. Alleen blijkt het in haar geval nog steeds zo te zijn. Zij wil geen kinderen. Punt.

Heel graag wil ik haar verhaal delen op mijn blog. Ik heb gevraagd of ze mee wilde werken aan deze post en daar stond zij voor open. Zodoende heeft zij een stukje geschreven over bewust kinderloos.

Nina over bewust kinderloos

Hoi! Ik ben Nina, een vriendin van Michelle. Wij kennen elkaar al heel lang, sinds de brugklas. Toen waren we 12 en 13 jaar oud. Nu zijn we 28 en 29: een heel normale leeftijd om kinderen te krijgen. Maar die gaan er bij mij waarschijnlijk niet komen. Ik kies er namelijk bewust voor om kinderloos te blijven. Michelle heeft mij gevraagd of ik hier iets over wilde schrijven, en dat doe ik graag. Bij deze dus!

Laat ik voorop stellen dat ik al sinds de basisschool zeg dat ik geen kinderen wil. Eigenlijk is de reden heel simpel: ik heb de wens niet. Als ik een baby of kind zie, wordt er totaal geen moedergevoel aangewakkerd. Ik weet mezelf ook nooit een houding te geven als ik op kraamvisite ga. Als ik een kat, hond of konijn zie wil ik hem echter gelijk aaien. Mijn ouders, zusje, familie en vriendinnen die ik van vroeger ken (zoals Michelle) zijn totaal gewend aan het idee dat ik hoogstwaarschijnlijk kinderloos zal blijven. Mijn ouders vinden het ook helemaal niet erg dat ik geen kinderen wil: ze vinden dat ik daar alleen voor moet gaan als ik het écht wil. Soms kom ik echter bij familie van mijn vriend die ik niet vaak spreek, en worden er weleens opmerkingen gemaakt als: “Als jullie straks kinderen hebben, weten jullie wel wat ik bedoel.” Dat zijn eigenlijk de enige momenten waarop ik merk dat het toch echt de standaard is om wél kinderen te willen. Ik vind het geen probleem als mensen vragen waarom ik geen kinderen wil, omdat het antwoord simpel is: de wens ontbreekt. Wel vind ik het soms lastig als mensen niet lijken te begrijpen dat er ook mensen zijn die géén kinderen willen. Opmerkingen als “Wacht maar tot je eierstokken gaan rammelen” of: “Als het je eigen kind is, ga je er vanzelf van houden” vind ik te kort door de bocht. Ik vind dat als iemand besluit om kinderen te krijgen, die persoon daar voor 100% achter moet staan en het kind in een stabiele situatie moet laten opgroeien. Als ik zie dat sommige mensen eigenlijk niet eens voor zichzelf kunnen zorgen (bijvoorbeeld vanwege een verslaving of ernstige financiële problemen) en tóch een kind op de wereld zetten, vind ik dat behoorlijk egoïstisch en oneerlijk tegenover het kind. Daarnaast zou ik het zielig vinden voor een kind als hij/zij een moeder heeft die eigenlijk liever geen kinderen had gewild. Kinderen hebben veel liefde en aandacht nodig en kosten veel tijd en geld. Ook is het een grote verantwoordelijkheid. Je moet als aanstaande moeder/vader dus wel erg gemotiveerd zijn om je kind op een goede manier te laten opgroeien, en die motivatie ontbreekt bij mij. Wat ik zelf wel grappig vind, is dat ik een heel erge twijfelaar ben en het heel lastig vind om keuzes te maken, maar (op dit moment) wél heel zeker weet dat ik geen kinderen wil.

Een vraag die mij vaak wordt gesteld als ik zeg dat ik geen kinderen wil, is of mijn vriend het daarmee eens is. Wij zijn nu ongeveer 7 jaar samen en ik heb al in het begin van onze relatie gezegd dat ik waarschijnlijk geen kinderen wil. Eerst was hij er voor zichzelf nog niet uit, maar de laatste jaren zegt ook hij dat hij geen kinderen wil. Mocht mijn vriend over een tijdje toch een kinderwens krijgen (en ik niet), dan zouden we de relatie beëindigen. Het is voor mij geen optie om ‘dan toch maar’ zwanger te worden. Dit weet mijn vriend ook, en hij is het daarmee eens.

Ik weet dat het ‘standaard’ is om wél moeder te (willen) worden en dat het een ‘uitzondering’ is om als vrouw kinderloos te blijven. Toch denk ik dat er in de moderne samenleving waarin wij leven, niet echt een taboe op bewuste kinderloosheid rust. Dit merk je ook aan bloggers zoals ikbenirisniet.nl (aanrader!) die er openlijk over schrijven.

Als je nog vragen hebt: stel ze gerust!

Begrijpen en accepteren

Begrijp ik het? Echt begrijpen vind ik een groot woord, want ik zou een leven zonder kinderen mij niet voor kunnen stellen. En dat hoeft ook niet. Accepteren is wel belangrijk. Iedereen leidt zijn leven zoals hij/zij dat wil. Het begrijpen is misschien niet altijd nodig, maar het accepteren wel.

18 Responses
  • Roelina
    februari 9, 2018

    Ik begrijp je gevoel zeker! Tot mn 30ste had ik dat ook. Daarna begonnen die stokken te rammelen, maar jouw standpunt begrijp ik zeker
    Roelina onlangs geplaatst…Vijf jaar geleden, werd ik moeder van een meisje dat leed aan ACDMy Profile

    • Michelle
      februari 9, 2018

      En zo kan het dus ineens rammelen zo te lezen bij sommigen 😉 Wie weet, en zo niet, dan niet, toch? 😉

  • Nesrin
    februari 6, 2018

    Ik vind dit een heel mooi stuk. Weet je wat eigenlijk ook net zo stom is: als mensen vragen wanneer het tweede kind komt.
    Ik vraag nooit aan mensen wanneer de 1e, 2e, 3e of verdere komen ook al vraag ik het mij soms wel af hoor.
    Nesrin onlangs geplaatst…Maandoverzicht | En toen was het 74 januariMy Profile

    • Michelle
      februari 7, 2018

      Dankjewel Nesrin! En dat is ook een stomme vraag. Voor sommigen blijft het gewoon bij 1 of misschien ‘lukt’ een tweede niet. Kan een vrij pijnlijke vraag zijn. Ik vraag het ook nooit al denk ik het ook wel eens inderdaad. Je ziet het vanzelf wel 😉

  • Nina
    februari 5, 2018

    Hoi allemaal, heel erg bedankt voor de uitgebreide reacties! Fijn dat er zoveel begrip (en soms ook herkenning) is. Doet me goed 🙂

    • Michelle
      februari 7, 2018

      Ah fijn Nina! 🙂

  • Sheila
    februari 5, 2018

    Ik begrijp dit volkomen. Het is ook idioot dat mensen onbeschoft kunnen reageren op andere mensen die gewenst kinderloos blijven. Het is voor mij allemaal heel logisch. Als er mensen bestaan die dolgraag kinderen willen, zijn er ook altijd mensen die in een rechte lijn er tegenover staan. En dus geen kinderen willen. Ik heb nooit last gehad van rammelende eierstokken.

    Ik was er lange tijd niet over uit of ik kinderen en wilde er alleen maar voor gaan als ik er klaar voor was. Dat gebeurde dus pas op mijn 34e. Een bewuste keuze dus en het was super irritant hoe vaak ik hoorde ‘of het niet eens tijd werd om…’. Want tja, ik was natuurlijk al meer dan al zo’n 7 jaar getrouwd.

    Anyways, het artikel dat ik er over schreef (ik weet niet of je hem hebt gevonden) vind je hier:

    http://www.beineffable.com/geen-kinderwens-daar-is-niets-mis-mee/
    Sheila onlangs geplaatst…De Travel tagMy Profile

    • Michelle
      februari 7, 2018

      Mooi punt; je hebt mensen die willen en mensen die niet willen. Zo simpel is het. Lijkt mij bloedirritant om elke keer te horen ‘of het niet eens tijd wordt om..’. Ik vond dat al ontzettend storend toen wij min of meer ‘bezig’ waren om zwanger te raken. Voor hetzelfde geldt wil je niet of lukt het niet. Kan een heel pijnlijke opmerking zijn. Ik ga je artikel lezen!

  • Irene
    februari 4, 2018

    Ben ik blij dat dit aan bod komt! Als je er over nadenkt is het eigenlijk best krom dat het “normaal” is om kinderen te krijgen, terwijl het toch echt een gigantische verantwoordelijkheid is en sommige mensen er inderdaad beter wat meer over zouden nadenken. Eigenlijk vind ik het logischer om je te “verantwoorden” waarom je wel kinderen wil dan waarom niet, maar ja, de maatschappij zit nu zo niet in elkaar. Ik vind kinderen ook wel tof maar ik kan me echt nog niet voorstellen dat ik zelf ooit kinderen heb. Als ik dan eens laat vallen dat het voor mij niet hoeft reageert iedereen geschokt. Haha :p ik sluit niet uit dat het er ooit wel van komt, als ik alsnog het gevoel heb dat ik het wél wil, dan kan dat ook gewoon, maar voor nu, nee danku.
    Irene onlangs geplaatst…Ik probeerde voor het eerst in mijn leven nepnagels.My Profile

    • Michelle
      februari 7, 2018

      Je hebt helemaal gelijk; het is normaler om kinderen te krijgen dan geen kinderen. Heel gek eigenlijk, omdat niet iedereen altijd goed voor zijn of haar kinderen zorgt, omdat ze soms niet eens voor zichzelf kunnen zorgen. Je hebt een goed punt wat dat betreft! En helemaal prima als je nu nog niet wil. Misschien komt het gevoel, misschien niet. De tijd zal het leren.

  • Cynthia
    februari 4, 2018

    Hoi Nina,
    Zelf heb ik kinderen maar ik begrijp jouw standpunt goed. Ik vind dat je een wijs besluit neemt. Zeker gezien het feit dat je helemaal geen moedergevoelens hebt. Sommigen hebben dat eenmaal niet. Wie weet komt het wel, je weet maar nooit. Feit is wel dat kinderen een heel grote zorg zijn en het leven minder gecompliceerd is zonder. Dat is ook iets dat ik mijn kinderen bijbreng. Zodat ze heel goed nadenken over de zwaarte ervan!
    Cynthia onlangs geplaatst…Heerlijk weekend!My Profile

    • Michelle
      februari 7, 2018

      Wie weet inderdaad, maar zo niet, dan niet. En gelijk heb je; kinderen zijn een heel grote zorg. Je mag van geluk spreken als je gezonde kindjes hebt, maar dat is ook iets wat je van tevoren niet altijd weet. Soms is het bij een gezond kind al zwaar. Dus ondoordacht aan kinderen beginnen lijkt mij sowieso geen wijs besluit.

  • Ingrid
    februari 4, 2018

    De eerste reactie die bij mij opkomt?
    Nina is Nina, als vriendin van mijn dochter ken ik haar al jaren en haar verhaal komt zo logisch bij mij binnen…..
    Het verbaasd mij niet echt, een kinderwens had mij meer verbaasd.
    Uiteraard is niets vanzelfsprekend, en de wens wel of niet een kind is zo persoonlijk, Uiteindelijk gaat het erom dat je je zelf in je wens of niet wens kunt vinden, niet wat de omgeving daar nu van vindt. (hoe lastig of moeilijk die omgeving dat ook vindt)

    • Michelle
      februari 7, 2018

      Precies! Wat de omgeving ervan vindt, doet er niet toe. Het doet ertoe wat jij wil!

  • Kreanimo
    februari 4, 2018

    Weet je dat wij heel lang geen kinderen hebben gewild.
    Nu heb ik er drie!
    Bij mij kwam in een keer dat moederkloek gevoel opzetten… hahaha

    Maar ik begrijp het wel en ik vind het mooi dat het een bewuste keuze is. Zowel een bewuste keuze voor kinderen als een bewuste keuzen om dat net niet te doen….

    • Michelle
      februari 7, 2018

      En zo kan ook lopen. Bizar dan eigenlijk he, hoe je leven ineens andere wending kan krijgen. En inderdaad mooi om je eigen leven te leiden en niet zoals het een soort van ‘hoort’ in de maatschappij.

  • Shirley
    februari 4, 2018

    Ik vind het verhaal heel herkenbaar. Ik heb ook al sinds ik me kan herinneren gezegd dat ik geen kinderen wil en op dit moment (28) sta ik daar nog steeds achter. Je hoort veel verhalen over vrouwen bij wie de eierstokken alsnog gaan rammelen. Ik kan me op dit moment niet voorstellen dat dat bij mij gaat gebeuren, maar wie weet. Ik probeer me er niet te veel mee bezig te houden. Als het komt dan komt het, en anders niet. Ik vind het wel een pijnlijk besef dat het een onderwerp is waar je relatie op stuk kan lopen. Het is niet iets waar je een compromis over maakt (‘oh, jij wilt twee kinderen en ik geen? Laten we er dan voor één gaan). Je kunt iemand geen kinderwens ontnemen, dat zou ik nooit willen en dus inderdaad, dat zou net als bij Nina einde van de relatie betekenen.
    Shirley onlangs geplaatst…Werken, eten, slapen #4My Profile

    • Michelle
      februari 7, 2018

      En dat is ook de beste instelling denk ik; als het komt dan komt het en anders niet. Het is jouw leven, niemand anders die daar over mag beslissen. Maar inderdaad kan het heel moeilijk zijn als de partner wel wil en jij niet. Een compromis is er niet.

What do you think?

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge